Hemşin’de “ablik-bublik” adıyla yaylalarda yapılan güneş duası. Bir grup çocuk gelin elbiseleriyle süslenmiş bir sopayı kukla haline getirip bununla yaylada her kapıya uğrarlar ve yiyecekler toplanırdı. Toplanan yiyecekler vanakta (yayla meydanı) ateş yakılıp pişirilerek yenirdi ve horonlar oynanırdı.

Kapı önlerinde bu tekerleme söylenirdi:

Babra bubrik ne isder?

Kaşuk kaşuk yağ isder,

Folden yumurta isder,

Tekneden kaymak isder,

Verenin oğli olsun,

Vermeyenin de kör topal kızı olsun,

Allah’dan güneş isder.

(CAFEROĞLU, 1946, s. 265)

“Türkçe butik> bıtık> bıdık ve Ermeniceye bzdig: Ufak çocuk.” (GÜLENSOY, 2007, s. 143)

Eski Türkçe bıdık: Kısa boylu ve tıknaz insan. (ÇAĞBAYIR)

Büyük Lazca Sözlük’te ve Şirimi’de “abul babulişi: Saklambaç oyunu.” Lazcada böyle bir sözcük yoktur, uydurmadır.

“Güneş duasına Bilenköy’de “ebe bubrik”, Ortayol’da “barba bubrik”, Çamlıtepe’de “bubrik bubrik” denilir.

Çayeli’nin Karaağaç köyünün bu yayla geleneğine “bulmedigun” denilir.” (KOLİVAR, s. 109)

Çayeli’nin Senoz vadisindeki bazı köyler ise bu yayla geleneğine “bobre diken” derler.

Bobre diken ne ister?

Kadidan yaği ister,

Tekneden kaymak ister,

Torbadan uni ister

Allahtan güneş ister...

Hopa/ Hemşin’de:

“Avra bubrik ne ister

Kaşuk kaşuk yağ ister,

Allahtan güneş ister,

Verenin oğlu olsun, (amin)

Vermeyene kör topal.”

(YILMAZ, 2003, s. 163)

Erciş’te yağmur duası:

Çömçe (kepçe) gelin çöm ister

Allahtan yağmur ister

Beğlerden para ister

Hanımlardan yumurta ister (ÖGEL, 1986, s. 104)

Gaziantep’te yağmur duası:

Çömçe gelin ne ister

Allahtan rahmet ister

Bir kaşık yağ ister

Bir avuç bulgur ister

Ver Allahım ver

Yağmur ile sel. (ÖGEL, 1986, s. 105)

“Kalandar gecesi devlet bacası

Tasımı dolduran cennet hocası

Doldurtmayan cehennem hocası

Üstte erkeği altta dişi” (Çaykara, Şur)

“Gece geldim kapınız

Selam verdim yapınıza

Selamımı almazsanız

Daha gelmem yapınıza” (Çarşıbaşı/ Trabzon)

Azerbaycan’da “ğodu-ğodu: Eskiden ardı arkası kesilmeden yağmur yağdığında köy çocuklarının toplaşarak kapı kapı dolaşıp türkü söyleme merasimi” ve bublik: Halka şeklinde çörek. (ALTAYLI, 1994, s. 534, 153)